Betekenis wetgevende macht

Wat betekent wetgevende macht? Hieronder vind je 8 betekenissen van het woord wetgevende macht. Je kunt ook zelf een definitie van wetgevende macht toevoegen.

1.

2   0

Wetgevende macht


Deze kreeg als taak om algemene wetten te maken, te wijzigen of in te trekken. (parlement).
Bron: scholieren.com

2.

0   0

wetgevende macht


(staatsrecht) onderdeel van staatsinrichting bestaande uit overheidsorganen die algemene regels vaststellen waaraan burgers gebonden zijn. Bijv. regering en Staten-Generaal stellen gezamenlijk wetten vast.
Bron: juridischwoordenboek.com

3.

0   0

Wetgevende macht


De wetgevende macht maakt wetten. Deze macht lag ten tijden van de franse revolutie eerst bij de koning, maar na het oprichten van de nationale vergadering bij de nationale vergadering.
Bron: scholieren.com

4.

0   0

Wetgevende macht


regering met het parlement
Bron: scholieren.com

5.

0   0

Wetgevende macht


De wetgevende macht is een grootheid uit het staatsrecht. Deze macht bepaalt de inhoud van de wetten en het recht in een land. Er zijn in een staatsbestel formeel drie verschillende machten: de wetgevende macht de uitvoerende macht de rechterlijke macht. In een democratie worden deze machten gescheiden, volgens het principe van de Trias politica. Dat betekent dat niet één persoon of één orgaan deze machten tegelijk kan uitoefenen. Ook wordt in een democratie de wetgevende macht door het volk in vrije verkiezingen gekozen. In een dictatuur zijn de drie machten veelal in handen van één persoon of één orgaan. Deze scheiding der machten is bedacht door de Fransman Montesquieu. De wetgevende macht in een land maakt de wet. De wet bestaat uit regels waar iedereen zich in dit land aan dient te houden. Zo is er in Nederland het Wetboek van Strafrecht. Verder zijn er nog bestuurlijke wetten. In de meeste westerse democratieën worden de wetten gemaakt in het parlement, al dan niet op voordracht van de regering. In Nederland moeten alle wetten door een meerderheid in de Eerste en Tweede Kamer aangenomen worden, wijzigingen in de Grondwet door een meerderheid van ten minste twee derde. In België geldt hetzelfde voor de wetten waarvoor de federale staat bevoegd is: Kamer en Senaat moeten de wet goedkeuren. Een grondwetswijziging moet met een 2/3e meerderheid gestemd worden; sommige wetten vereisen een "gekwalificeerde" meerderheid, dus een meerderheid in elke taalgroep. Wetten waarvoor het Vlaams gewest of de Vlaamse gemeenschap bevoegd zijn, moeten alleen een meerderheid in het Vlaams parlement halen. Naast de wetgevende macht zijn er formeel nog de twee machten: namelijk de rechterlijke macht en de uitvoerende macht. Daarnaast is er ook feitelijk nog sprake van macht door de media en de ambtenaren. De controlerende macht, de politie en justitie controleren of mensen zich aan de door de wetgevende macht gestelde wetten houden. De rechterlijke macht spreekt recht aan de hand van de wet. Wanneer iemand zich niet aan de wet houdt, wordt hij aangeklaagd. Een rechter bepaalt of de persoon de wet overtreden heeft en bepaalt, indien nodig, de straf. In Nederland vormen de Eerste Kamer der Staten-Generaal (Eerste kamer) en de Tweede Kamer der Staten-Generaal (Tweede kamer) en de regering samen de wetgevende macht. De uitvoerende macht wordt gevormd door de koning en zijn ministers met hun ambtenaren. Toch is er geen strikte scheiding tussen wetgevende en uitvoerende macht. De rechterlijke macht is wel onafhankelijk.
Bron: nl.wikipedia.org

6.

0   0

Wetgevende macht


De wetgevende macht is een grootheid uit het staatsrecht. Deze macht bepaalt de inhoud van de wetten en het recht in een land. Er zijn in een staatsbestel formeel drie verschillende machten: de wetgevende macht de uitvoerende macht de rechterlijke macht. In een democratie worden deze machten gescheiden, volgens het principe van de Trias politica. Dat betekent dat niet één persoon of één orgaan deze machten tegelijk kan uitoefenen. Ook wordt in een democratie de wetgevende macht door het volk in vrije verkiezingen gekozen. In een dictatuur zijn de drie machten veelal in handen van één persoon of één orgaan. Deze scheiding der machten is bedacht door de Fransman Montesquieu. De wetgevende macht in een land maakt de wet. De wet bestaat uit regels waar iedereen zich in dit land aan dient te houden. Zo is er in Nederland het Wetboek van Strafrecht. Verder zijn er nog bestuurlijke wetten. In de meeste westerse democratieën worden de wetten gemaakt in het parlement, al dan niet op voordracht van de regering. In Nederland moeten alle wetten door een meerderheid in de Eerste en Tweede Kamer aangenomen worden, wijzigingen in de Grondwet door een meerderheid van ten minste twee derde. In België geldt hetzelfde voor de wetten waarvoor de federale staat bevoegd is: Kamer en Senaat moeten de wet goedkeuren. Een grondwetswijziging moet met een 2/3e meerderheid gestemd worden; sommige wetten vereisen een "gekwalificeerde" meerderheid, dus een meerderheid in elke taalgroep. Wetten waarvoor het Vlaams gewest of de Vlaamse gemeenschap bevoegd zijn, moeten alleen een meerderheid in het Vlaams parlement halen. Naast de wetgevende macht zijn er formeel nog de twee machten: namelijk de rechterlijke macht en de uitvoerende macht. Daarnaast is er ook feitelijk nog sprake van macht door de media en de ambtenaren. De controlerende macht, de politie en justitie controleren of mensen zich aan de door de wetgevende macht gestelde wetten houden. De rechterlijke macht spreekt recht aan de hand van de wet. Wanneer iemand zich niet aan de wet houdt, wordt hij aangeklaagd. Een rechter bepaalt of de persoon de wet overtreden heeft en bepaalt, indien nodig, de straf. In Nederland vormen de Eerste Kamer der Staten-Generaal (Eerste kamer) en de Tweede Kamer der Staten-Generaal (Tweede kamer) en de regering samen de wetgevende macht. De uitvoerende macht wordt gevormd door de koning en zijn ministers met hun ambtenaren. Toch is er geen strikte scheiding tussen wetgevende en uitvoerende macht. De rechterlijke macht is wel onafhankelijk.
Bron: nl.wikipedia.org

7.

0   0

Wetgevende macht


Deze macht stelt de algemene regels vast. In Nederland wordt de taak van de wetgevende macht uitgevoerd door de Koningin en de Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal te zamen. Zie Trias politica.
Bron: bellevueholidayrentals.com

8.

0   0

wetgevende macht


De regering (ministers en koningin), de Eerste Kamer en de Tweede Kamer. Zij mogen wetten maken waaraan iedereen in Nederland zich moet houden.
anoniem op 2016-02-17


Betekenis van wetgevende macht toevoegen.
Betekenis:
NSFW / 18+
Aantal woorden:

+ Meer opties
Naam:
E-mail: (* optioneel)
 

<< wetgevingsprocedures wetgevingen >>

Betekenis-definitie.nl is een internet woordenboek geschreven door mensen zoals jij en ik!
Help mee, en voeg een woord toe. Alle soorten woorden zijn welkom!

Betekenis toevoegen