Betekenis hallucinatie

Wat betekent hallucinatie? Hieronder vind je 11 betekenissen van het woord hallucinatie. Je kunt ook zelf een definitie van hallucinatie toevoegen.

1.

1   0

hallucinatie


( medisch ) een ervaring die niet op ware gebeurtenissen gebaseerd is maar slechts in iemands voorstelling bestaat Sommige paddenstoelen kunnen wanneer zij genuttigd worden hallucinaties veroorzaken.
Bron: nl.wiktionary.org

2.

1   0

Hallucinatie


(Engels: Hallucination) zinsbedrog, waanvoorstelling
Bron: gezondheidsplein.nl

3.

1   0

Hallucinatie


(Engels: Hallucination) zinsbedrog, waanvoorstelling
Bron: ziekenhuis.nl

4.

1   0

Hallucinatie


Het waarnemen van iets wat er op dat moment en in die vorm niet is. Meestal betreft het een waarneming van iets in de buitenwereld, maar het kan ook vanbinnen zijn: ‘Ik voel mijn darmen pap worden.’ Het kan gaan om zien, maar ook om horen, voelen, ruiken en proeven. Van een negatieve hallucinatie spreekt men als iemand iets niet waarneemt wat iedereen wél ziet.
Bron: psychoanalytischwoordenboek.nl

5.

0   0

Hallucinatie


zinsbedrog; waanvoorstelling
Bron: medisch-woordenboek.nl

6.

0   0

Hallucinatie


Een hallucinatie is een zintuiglijke beleving die niet overeenkomt met wat er in werkelijkheid gebeurt. Anders gezegd: een hallucinatie is een waarneming waarbij de prikkel uit de buitenwereld ontbreekt. Er kunnen dingen gehoord, gezien, gevoeld, geproefd of geroken worden die niet in de buitenwereld voorkomen. Het woord hallucinatie is afkomstig van het Latijnse hallucinere, dat te vertalen valt als dwalend door de geest. De term werd voor het eerst gebruikt in de psychiatrie door de Franse psychiater Jean-Etienne Esquirol in 1837.
Bron: nl.wikipedia.org

7.

0   0

hallucinatie


hallucinatie zn. ‘waanbeeld’ Vnnl. hallucinatie ‘dwaling’ [1654; Meijer], ‘dwaling, vergissing’ [1663; Meijer]; nnl. ‘waanbeeld, waarneming van iets wat er in werkelijkheid niet is’ in soms schijnt hij aan hallucinaties te lijden en is het alsof zijn verstand hem ontglipt [1883; Groene Amsterdammer]. Ontleend, wrsch. via Frans hallucination ‘afwijkende waarneming, illusie, droom’ [1660; Rey], aan Latijn hallucinātiō (genitief -iōnis) ‘id.’, een afleiding van het werkwoord hallucinārī ‘omvallen van de slaap, dromen, ijlen’, later ook ‘hallucinaties hebben, zich vergissen’. Dit Latijnse werkwoord, dat eerder in de vorm al(l)ucinārī verscheen, is een geleerde afleiding geweest van Grieks alúein ‘buiten zichzelf zijn’, en gevormd naar analogie van vāticinārī ‘profeteren’ uit vātēs ‘ziener’ en canere ‘zingen’, zie → haan. Grieks alúein is verwant met: Latijn (met het voorvoegsel amb-) ambulāre ‘gaan, wandelen’ (zie → ambulance en → allee); Tochaars B āl- ‘weghalen, losmaken’; bij de wortel pie. *h2elh2- of *h2leu- ‘doelloos rondgaan’ (IEW 27). ♦ hallucineren ww. ‘hallucinaties hebben’. Nnl. hallucineren ‘dwalen, misslaan’ [1658; Meijer], in deze betekenis niet gevonden in een lopende tekst. In de huidige betekenis hallucineren ‘waanbeelden, hallucinaties hebben’ pas 20e-eeuws: ze had gesoezeld, gedroomd, gehallucineerd van 't avontuurlijke leven dat des kunstenaars is [1912; Groene Amsterdammer]. Eerder wel het zn. gehallucineerde ‘iemand met waanbeelden’, in indien ik niet zeker was van hetgeen ik gezien heb,... zou ik mij als een gehallucineerde moeten beschouwen [1893; Groene Amsterdammer]; ook bestond er een attributief bn. gehallucineerd ‘denkbeeldig, als een waanbeeld of hallucinatie’ [1914; Groene Amsterdammer]. Een overgankelijk werkwoord hallucineren, dat door deze woorden wordt geïmpliceerd, lijkt echter in het Nederlands niet bestaan te hebben. De oude vindplaatsen in de woordenboeken van Meijer lijken rechtstreeks door Latijn hallucinārī te zijn geïnspireerd. Voor de jongere betekenissen spelen de andere West-Europese talen een rol; voor het nu verouderde zn. en bn. gehallucineerd(e) is dat wrsch. Frans halluciné (zn.) ‘iemand met waanbeelden’ [1845; Rey], (bn.) ‘als een hallucinatie’ [eind 19e eeuw; Rey]. Het huidige onovergankelijke werkwoord hallucineren ‘waanbeelden hebben’ komt oorspr. uit de medische vaktaal en is wrsch. ontleend aan Duits halluzinieren ‘id.’ [19e eeuw; Pfeifer]. Engels hallucinate is in deze betekenis ook 19e-eeuws (OED), Frans halluciner ontstaat pas in de jaren 1980 (Rey).
Bron: etymologiebank.nl

8.

0   0

Hallucinatie


Waanvoorstelling.
Bron: dehelianthus-haarlem.nl

9.

0   0

hallucinatie


zinsbedrog
Bron: collegenet.nl

10.

0   1

hallucinatie


zelfstandig naamwoord - wat je in een droomtoestand ziet en wat niet echt is
Voorbeeld: door die drugs kreeg hij hallucinaties
Bron: www.muiswerk.nl

11.

0   2

hallucinatie


bij dromen wakker worden dan beelden zien bij bedrand mijn paard.mijn dochter is overleden,hond bij me op bed ligt enz, dan blijf ik dan naar . kijken is dan schemerig van buiten lamp dan doe ik het licht aan en alles is verdwenen......heb geen angst hiervoor vind het wel raar.
 chaza op 2016-11-08


Betekenis van hallucinatie toevoegen.
Betekenis:
NSFW / 18+
Aantal woorden:

+ Meer opties
Naam:
E-mail: (* optioneel)
 

<< hallore hallucinaties >>

Betekenis-definitie.nl is een internet woordenboek geschreven door mensen zoals jij en ik!
Help mee, en voeg een woord toe. Alle soorten woorden zijn welkom!

Betekenis toevoegen